De vele lagen van institutioneel Brussel | Kenniscentrum Welzijn, Wonen, Zorg

Brussel is een institutioneel kluwen. De bevoegdheid inzake Welzijn en Gezondheid wordt in Brussel verdeeld over zeven niveaus:

de federale overheid buigt zich over de sociale zekerheid en de sociale bescherming, evenals belangrijke delen van de volksgezondheid, zoals de financiering van ziekenhuizen en het gezondheidszorgbeleid. De federale overheid regelt dit via wetten.
de Vlaamse Gemeenschap (VG) en de Franse Gemeenschap die zich la Fédération Wallonie-Bruxelles (FWB) zijn in Brussel autonoom bevoegd voor gemeenschapsmateries en voor het beleid ten aanzien van alle instellingen die zich door hun organisatie of activiteiten respectievelijk tot de Nederlandstaligen of Franstaligen richten. Beiden vaardigen decreten uit die in Brussel van toepassing zijn.
De Franse gemeenschap droeg het gros van haar bevoegdheden inzake welzijn en gezondheid voor Brussel over aan de Franse Gemeenschapscommissie (Cocof) die daarmee volledig bevoegd is voor de overgedragen materies in gezondheidsbeleid en bijstand aan personen, en op die terreinen decreten uitvaardigt.
de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) staat onder toezicht van de Vlaamse Gemeenschap en voert een aanvullend beleid op vlak van welzijn en gezondheid. Het kan hiervoor verordeningen uitvaardigen die ondergeschikt zijn aan de Vlaamse decreten.
de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) richt zich naar alle Brusselaars en regelt bicommunautaire instellingen gemeenschapsinstellingen die niet behoren tot de Franse of de Vlaamse Gemeenschap, en dit via ordonnanties.
het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (BHG) is weliswaar bevoegd voor economische en territoriaal gebonden aangelegenheden zoals tewerkstelling, ruimtelijke ordening, huisvesting en leefmilieu maar heeft tevens bevoegdheden zoals preventie- en veiligheidsbeleid die raakpunten hebben met welzijn en gezondheid. Het BHG
De lokale besturen: De 19 Brusselse gemeenten en 19 OCMW’s zijn belangrijke partners in het lokale gezondheids- en welzijnsbeleid. Zij worden verenigd door Brulocalis.

Hoewel Brussel officieel tweetalig is, staan haar inwoners niet geregistreerd als Nederlandstalige of Franstalige Brusselaars. Brusselaars zijn met ander woorden vrij in hun keuze om gebruik te maken van diensten van de ene of andere gemeenschap.